De Rijn is honderden jaren lang onderdeel geweest van de noordgrens van het Romeinse Rijk. Ter verdediging van dit stuk LIMES waren er 18 castella en enkele mini-castella gebouwd in het 'nederlandse' deel van Germania Inferior. De verbindende weg liep door de castella heen en was over het algemeen opgebouwd uit allemaal rechte stukken weg met bij elke knik een wachttoren. Bij lange rechte stukken stond er elke halve romeinse mijl (milia passuum) een wachttoren. De weg langs de Rijn (Fl. Renus) is schematisch aangegeven op de Tabula Peutingeriana, een romeinse kaart (kopie).

Nadat de romeinse eenheden (auxilia) zijn teruggetrokken is het gebied lang heel dun bevolkt geweest. Veel van het door de Romeinen aangevoerde bouwmateriaal is later hergebruikt. Ook van de wegen is veel van de grind verharding verdwenen. Daar komt nog bij dat door het jaarlijks overstromen van de rivieren de resten afgedekt zijn door een laag klei.

Onderzocht is of het Actueel Hoogtebestand van Nederland (AHN) voldoende meetpunten bevat om aan de hand van kleine hoogteverschillen in het landschap te kunnen zeggen waar de resten van de weg liggen. De speciaal ontwikkelde software heeft het mogelijk gemaakt om meer details zichtbaar te maken dan bij enig ander AHN-onderzoek: grote delen van de weg zijn nu voor het eerst zichtbaar geworden. Ga naar het onderzoek.